Serdeczne Bóg zapłać wszystkim Parafianom, którzy przychodzą do naszego kościoła i Go utrzymują. Bóg zapłać szczególnie za kolekty Parafialne. Bóg zapłać posługującym w Parafii kapłanom: ks. Dominikowi, ks. Dawidowi i ks. Marcinowi. Bóg zapłać Siostrom Służebniczkom Przełożonej Janinie i siostrze Alodii za opiekę i czuwanie nad wszystkim w kościele.
Również Panu Rajmundowi Sklorz za poświęcenie. Przedstawicielom naszej Rady Parafialnej z Panami Jurosem i Halupczokiem na czele. Paniom z Caritasu Krystynie, Jolancie i Klaudii. Szafarzom Panu Markowi, Norbertowi i Romanowi. Organistkom Anidzie, Bogusławie i Dominice oraz Organiście Tomaszowi. Panu Andrzejowi za koordynację czytań na sumie niedzielnej. Wszystkim grupom, które współtworzą naszą Parafię LSO, Marianki, Odnowa Emmanuel, Krąg Biblijny, Margaretki, Róże Różańcowe, Róże Rodziców, Zelatorkom i Zelatorom z Panią Marią Tylutką na czele. Bractwu św. Józefa z Panem Norbertem na czele, Grupie młodzieżowej Ozimeckie Sówki, Scholom młodzieżowym, Stowarzyszeniu bł. Edmunda. Katechetkom Alicji, Renacie, Patrycji ,Annom oraz katechecie Maciejowi, Kręgom Szensztackim , Grupie Miłosierdzia św. Siostry Faustyny, św. Michała i św. Jana PawłaII. Panu Grzegorzowi za prowadzenie strony internetowej i utrwalanie wszystkich ważniejszych wydarzeń w Parafii. Pani Jolancie za prowadzenie Kroniki Parafialnej.Paniom sprzątającym kościół, Panu Gospodarczemu Andrzejowi. Jeszcze raz ogromne Bóg zapłać Dobrze że Jesteście. Nie odchodźcie pozostańcie wierni Chrystusowi i Kościołowi do końca jako Pielgrzymi Nadziei.
Składa ks. Proboszcz Marian Demarczyk
Pierwsze czytanie
Prz 31, 10-13. 19-20. 30-31 Poemat o dzielnej niewieście
Czytanie z Księgi Przysłów
Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O len się stara i wełnę, pracuje starannie rękami. Wyciąga ręce po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie chwalą jej czyny.
Oto Słowo Boże.
Drugie czytanie
1 Tes 5,1–6 Dzień Pański nadejdzie niespodziewanie
Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan
Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie jak złodziej w nocy.
Kiedy bowiem będą mówić: „Pokój i bezpieczeństwo”, tak niespodziana przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteście synami nocy ani ciemności.
Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi.
Oto Słowo Boże.
Ewangelia
Mt 25,14-30 Przypowieść o talentach
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść:
„Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.
Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi.
Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: »Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem«. Rzekł mu pan: »Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana«.
Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: »Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem«. Rzekł mu pan: »Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości twego pana«.
Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: »Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność«.
Odrzekł mu pan jego: »Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz w ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów«”.
Oto słowo Pańskie.