W kilkuset przykazaniach, które obowiązywały wyznawców judaizmu, nie ławo było się odnaleźć i zrozumieć ich sens. Często trudno było nawet je ze sobą połączyć. Przykazania cytowane przez Jezusa pochodzą z Księgi Powtórzonego Prawa i Księgi Wyjścia. Do czasów Chrystusa nikt ich ze sobą nie łączył.
Dzięki Niemu miłość Boga i bliźniego stała się nie tylko streszczeniem całej ewangelii i chrześcijaństwa. Jezus zaznaczał, że na tych prawach opiera się także Stary Testament. Jak często zastanawiamy się, co znaczy kochać Boga całym sercem, duszą i umysłem? Jak wcielamy w życie to polecenie? Miłość to nie puste deklaracje; to nade wszystko pragnienie bycia i jedności z tym, kogo kochamy, to współodczuwanie i chęć nieustannego wzajemnego poznawania się. Miłość to relacja, bycie w dialogu, to zaufanie i czerpanie radości ze wspólnego przebywania. Czy to wszystko dotyczy naszej więzi z Bogiem? Miłość bliźniego ma z kolei źródła w miłości do siebie samego. Wymaga rozwagi, zaufania, mądrości i otwartości. W miłości nie są najważniejsze emocje, ale nasza wola i decyzje, by w niej trwać, dbać o nią i ją rozwijać. Miłość do Boga i człowieka musi być podtrzymywana i pielęgnowana. Tylko wtedy będzie dojrzewała i piękniała.
Pierwsze czytanie
Wj 22, 20-26 Bóg słyszy skargę pokrzywdzonych
Czytanie z Księgi Wyjścia
To mówi Pan:
„Nie będziesz gnębił i nie będziesz uciskał cudzoziemców, bo wy sami byliście cudzoziemcami w ziemi egipskiej.
Nie będziesz krzywdził żadnej wdowy i sieroty. Jeślibyś ich skrzywdził i będą Mi się skarżyli, usłyszę ich skargę, zapali się gniew mój i wygubię was mieczem, i będą żony wasze wdowami, a dzieci wasze sierotami.
Jeśli pożyczysz pieniądze ubogiemu z mojego ludu, żyjącemu obok ciebie, to nie będziesz postępował wobec niego jak lichwiarz i nie każesz mu płacić odsetek.
Jeśli weźmiesz w zastaw płaszcz twego bliźniego, winieneś mu go oddać przed zachodem słońca, bo jest to jedyna jego szata i jedyne okrycie jego ciała podczas snu. I jeśliby się żalił przede Mną, usłyszę go, bo jestem litościwy”.
Oto Słowo Boże.
Drugie czytanie
1 Tes 1, 5c-10 Służyć Bogu żywemu i oczekiwać Jego Syna
Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan
Bracia:
Wiecie, jacy byliśmy dla was, przebywając pośród was. A wy, przyjmując słowo pośród wielkiego ucisku, z radością Ducha Świętego, staliście się naśladowcami naszymi i Pana, by okazać się w ten sposób wzorem dla wszystkich wierzących w Macedonii i Achai.
Dzięki wam nauka Pańska stała się głośna nie tylko w Macedonii i Achai, ale wasza wiara w Boga wszędzie dała się poznać, tak że nawet nie trzeba nam o tym mówić. Albowiem oni sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu i oczekiwać z niebios Jego Syna, którego wzbudził z martwych, Jezusa, naszego wybawcę od nadchodzącego gniewu.
Oto Słowo Boże.
Ewangelia
Mt 22, 34-40 Największe przykazanie
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zaniknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał wystawiając Go na próbę: "Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?"
On mu odpowiedział: "«Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem». To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: «Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego». Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy»".
Oto słowo Pańskie.